શ્રી ભૂપેન્દ્ર મિસ્ત્રીનું મને પ્રથમ સ્મરણ છે તે તો કલકત્તા ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદનું. અમે અમદાવાદથી કલકત્તા ટ્રેનમાં સાથે ગયેલા. એમનું વ્યક્તિત્વ એકદમ જીવંત. ભૂપેન્દ્રભાઈ ડભોઈની કૉલેજમાં ગુજરાતીના અધ્યાપક હતા. વર્ષો સુધી એમણે ભણાવ્યું, સાથોસાથ પોતે પણ ભણતા રહ્યા. વિદ્યાર્થીઓની ઘણી પેઢી એમણે તૈયાર કરી. પોતે પીએચ.ડી. કરવાનો નિર્ણય કર્યો ત્યારે સદ્ભાગ્યે એમને ગાઇડ તરીકે આચાર્ય શ્રી યશવંત શુક્લ મળ્યા. યશવંતભાઈએ પણ એમની અભ્યાસનિષ્ઠા ચકાસીને જ પસંદ કર્યા હશે ને? યશવંતભાઈના હાથ નીચે કામ કરીએ તો પ્રતિષ્ઠા તો આપોઆપ મળે, પરંતુ કોઈ નાની-મોટી ક્ષતિ હોય તો એ યશવંતભાઈની નજરની બહાર ન રહે એનો મોટો લાભ આ અભ્યાસને પ્રાપ્ત થયો છે.